Leven/Life

12131

Levend in het midden
van een wereld die eens was
maar nooit meer zo zal zijn
sta ik vaak met lege handen
aan de oevers van wijd water

-o-o-o-o-o-o-o-o-o

Living in between
a world which once was
yet shall never be again
I often stand with empty hands
on the shores of broad water

22 Replies to “Leven/Life”

  1. Eรฉn adem leven

    ze leeft in herinneringen haar toekomst voorbij
    gedachten verankerd aan fundamenten
    straks langzaam vervagende fragmenten
    leegte wenkt, nooit was het verleden zรณ dichtbij

    Een prachtig gedicht en heel herkenbaar, Francina.
    Lenjef

    1. Dank je wel, Lenjef, voor jouw wederom prachtig gedicht. Het verleden maakt immer een deel uit van de toekomst, het gaat zo zijn eigen weg. Het is het fundament , dat heb je goed verwoord. Knap vind ik dat.
      groetjes, Francina

    1. Thank you, dear Cynthia, for your kind comment! I’m happy to see you again, my friend ๐Ÿ™‚
      Ciao, Francina

Leave a Reply to Ellen Grace Olinger Cancel reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s