2 Replies to “Het Glazen Paviljoen”

  1. Tot het bodemloze vol ligt met scherven

    dobberen stervelingen mee
    op eeuwig
    uitdijende golfjes die toevallig toeval heten

    in een boot van glas
    waar ooit een vijver was

    tot een steen
    scherven maakt
    van diepe dromen omdat hij werd weggesmeten

    ‘Het toeval gelijk aan de steen,’ Prachtig, Francina!
    Héél graag gelezen!
    Lenjef

    1. Dank je wel, Lenjef, voor dit wel heel prachtig gedicht. Ontroerend en vol van diepe emotie vind ik deze. Ik werd er even stil van.
      Ik hoop echt dat je deze ook op je eigen blog zet. Ik vind dat jouw gedichten die je hier achterlaat toch ook een breder publiek dan mij blog verdienen.
      groetjes, Francina

Please leave a comment. Thank you kindly

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s